Ik sprak tegen mijn beste vriendin de woorden uit:
"Vroeger was ik zo veel meer dan ik nu ben"
Met weemoed las ik mijn blogberichten van vroeger,
bekeek ik mijn foto's van vroeger,
keek en las ik wie ik vroeger was,
die persoon ben ik niet meer,
ik ben tiental jaar ouder,
ik sta verder in het leven - dacht ik.
Maar niets is minder waar, ik stond vroeger verder in het leven,
ik deed wat ik graag deed,
ik had er energie voor,
mijn hoofd liet me nieuwe dingen leren, dit lukt me niet meer.
Maar..
Misschien kan ik wel terug worden wie ik was,
jong zal ik niet meer kunnen worden,
maar wie weet word ik wel het kreupele oudje met terug zin in het leven.
En niet diegene die ze klein hebben gekregen.
Let's do this!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten